AI-tools vinden meer kwetsbaarheden in open source dan onderhouders kunnen verwerken. De Cyber Resilience Act legt de verantwoordelijkheid bij de bedrijven die open source in hun producten inbouwen, en daar is de gemeenschap blij om.
Tijdens de Open Source Summit in Praag strooien de sprekers met dramatische cijfers over softwarebeveiliging. “Dit jaar alleen al zijn er al 66.000 CVE’s bijgekomen,” zei Jamie Thomas, Chief Client Innovation Officer security bij IBM. “Daar zat niemand op te wachten.” Harrison Ripps, Director of Engineering bij dochterbedrijf Red Hat, komt op een nog straffer cijfer uit: 87.500 CVE’s in twaalf maanden.
Is software dan plots veel onveiliger geworden? Neen, maar met hulp van AI worden veel meer kwetsbaarheden ontdekt dan vroeger. Dat dit de beveiliging van software, en dan specifiek open source, onder druk zet, komt tijdens de conferentie regelmatig aan bod. De Europese Cyber Resilience Act (CRA) moet helpen om de last over meerdere schouders te verdelen.
Overspoeld met CVE’s
Thierry Carrez, General Manager van Linux Foundation Europe, spreekt over een ‘influx’ van contributies bij opensourceprojecten. Hij geeft OpenStack als voorbeeld: “Het project telde dit jaar 42 security advisories, twintig keer meer dan gebruikelijk. AI maakt bijdragen aan open source makkelijker, maar levert ook een toevloed op van slechte bijdragen, of meer bijdragen dan de onderhouders van de code verwerkt krijgen”.
In een gesprek met ITdaily trekt Carrez het breder dan enkel open source. “Het is disruptief voor alle software. In commerciële software is het probleem nog groter: kijk naar de kwetsbaarheden die dagelijks gepatcht worden. De beschikbare middelen voor open source volstaan niet meer. Alle projecten voelen de pijn.” AI helpt volgens Carrez vandaag vooral in de eerste fase van de codeontwikkeling.
Ripps wijst op de druk die dat legt op kleine projecten. “Een CVE maakt geen onderscheid tussen grote bedrijven en kleine ontwikkelaars. Die laatste komen steeds meer onder druk te staan om kwetsbaarheden te patchen.” De aanpak moet anders, vindt Thomas. “Snelheid is op dit moment de vijand: disclosure gaat sneller dan patchen. We moeten als verdedigers AI gebruiken, maar het veroorzaakt nog te veel ruis. Ervaren ontwikkelaars verliezen tijd met het opkuisen van AI-patches.”
Carrez is voorzichtig positief. “AI helpt nu vooral in de eerste fasen van softwareontwikkeling. Het is zaak de impact naar hogere niveaus te duwen. De lagere niveaus zullen niet plots vervangen worden. We bekijken het toneel terwijl het zich afspeelt”.
Software in een doos
Naast AI is Europese wetgeving een belangrijk gespreksonderwerp op de conferentie. Het eerste ontwerp van de Cyber Resilience Act (CRA) toonde volgens Carrez ‘totaal geen begrip’ voor open source.
“De wetgeving stelde aanvankelijk bijdragers verantwoordelijk voor de code waaraan ze meewerkten. Dat zou mensen hebben kunnen afschrikken om nog deel te nemen aan projecten. Software koop je niet in een doos, maar daar ging de eerste draft precies wel vanuit. Dit hebben we gelukkig kunnen uitleggen aan de beleidsmakers”.
Drie jaar geleden hoorden we tijdens KubeCon al gelijkaardige bezorgdheden van Carrez’ voorganger Gabriele Columbro. In een interview met ITdaily stelde Columbro dat ‘de voorgestelde regels ontwikkelaars kunnen ontmoedigen om nog opensourceprojecten te starten’. De gemeenschap pleitte ervoor niet over dezelfde kam geschoren te worden als commerciële software. “Iedereen speelt een rol in beveiliging, de vendoren natuurlijk voorop”, zei Columbro.
De EU heeft volgens Carrez geluisterd naar die bezorgdheden. De huidige wettekst die nu geldt, maakt onderscheid tussen drie rollen: fabrikanten, stewards en onderhouders. “Wie het product op de markt brengt, is verantwoordelijk. Dit houdt veel meer rekening met hoe open source in elkaar zit. Van smeken om vergiffenis gaan we naar gedeelde verantwoordelijkheid. Er zijn open kanalen: we kunnen luisteren naar en leren van elkaar.”
Software koop je niet in een doos. Daar ging de CRA eerst wel van uit.
Thierry Carrez, General Manager Linux Foundation Europe
Softwarebuffet
De experts klinken nu dan ook veel positiever over de wetgeving. Madalin Neag, EU Policy Advisor bij OpenSSF, noemt de CRA zonder aarzelen ‘een zeer goed stuk wetgeving’. “Beveiliging is een belangrijke laag in de toeleveringsketen. De verantwoordelijkheid hiervoor komt nu volledig downstream te liggen, weg van onderhouders, tenzij ze commerciële oplossingen onderhouden.”
De toevoeging van ‘stewards’ als nieuwe categorie tussen fabrikanten en onderhouders is volgens Neag ‘zeer welkom’. Een organisatie aangeduid als steward, zoals de Linux Foundation, moet volgens de CRA een cybersecuritybeleid hebben, meewerken met markttoezichthouders en actief uitgebuite kwetsbaarheden melden.
“Niets gaat voorbij de stewardlaag. Maintainers kunnen het werk niet meer bijhouden. Ze doen veel op vrijwillige basis. Laten we hen niet onnodig belasten, zodat ze zich op innovatie kunnen focussen.”
Christopher Robinson, CTO van OpenSSF en Akrites, vindt consumentenbescherming een belangrijk doel van de wetgeving. “De grootste verantwoordelijkheid ligt bij de vendor, en terecht. Software is te lang als een ‘all-you-can-eat-buffet’ ontwikkeld. Er waren nauwelijks regels. Best practices zijn nu vastgelegd.”
Sinds 11 september moeten fabrikanten actief uitgebuite kwetsbaarheden binnen 24 uur melden. De wet is volledig van toepassing vanaf december 2027. Dat er nog wel wat werk aan de winkel is, blijkt uit een bevraging door Linux Foundation in juni: 66 procent van 843 bevraagde organisaties gaf toe de CRA niet te kennen, slechts een minderheid verwacht klaar te zijn tegen de deadline. Vooral buiten Europa hoort men het donderen, terwijl de wetgeving van toepassing is op alle bedrijven die hun producten op de Europese markt willen brengen.
“De CRA stopt niet bij de tekst. Andere landen en regio’s willen het voorbeeld van Europa volgen. Bedrijven moeten snappen of ze compliant zijn”, zegt Neag.
NIS2 en DORA vragen hetzelfde
Neag erkent dat het voor softwarebedrijven complexe tijden zijn. De CRA is maar één van de vele wetgevingen die een impact hebben. Bedrijven die ook onder NIS2 of DORA vallen, krijgen volgens hem verschillende vragenlijsten over hun toeleveringsketen.
“De wetten delen dezelfde kern: de supply chain beveiligen, de rol van open source daarin identificeren en downstream verantwoordelijkheid aanmoedigen. Beleidsmakers komen dichter bij open source en begrijpen het belang ervan in kritieke infrastructuur. Maar je kan duizenden componenten niet beveiligen met een stuk papier. Dan moet je op honderden deuren gaan kloppen.”
“Het eerste wat je kan doen, is je producten veilig maken”, zegt Neag. Hij raadt aan om de wetten samen te bekijken en de overlap te zoeken, zoals het risicobeheer. “Anders raak je in de war. NIS2 is bovendien een richtlijn, waar elke lidstaat eigen regels aan kan toevoegen.” In België gebeurde dat met de NIS2-wet, waarop het Centrum voor Cybersecurity België (CCB) toeziet.
Je kan duizenden softwarecomponenten niet met een stuk papier beveiligen.
Madalin Neag, EU Policy Advisor OpenSSF
‘Patchmaggedon’
De opensourcewereld steekt de koppen bijeen om met deze nieuwe realiteit en complexiteit om te gaan. OpenSSF spoort met gezondheidsscores structurele risico’s in projecten op, Akrites helpt maintainers met een incident response team om die problemen ook snel op te lossen. Het initiatief ging op 25 juni van start, met onder meer Ericsson en Vodafone bij de stichtende leden.
Akrites is volgens Neag opgericht om met ‘AI-slop’ om te gaan, al is de rol breder. Hij verwijst ook naar het actieplan voor cyberbeveiliging en AI dat de Europese Commissie op 7 juli voorstelde. Daarin brengt ENISA kritieke opensourcecomponenten in kaart voor een campagne die het patchen moet versnellen. “Menselijke review blijft nodig om veilige code te ontwikkelen”, zegt Neag.
Gabriele Columbro is dit jaar aanwezig als Executive Director van FINOS, een opensourcestichting voor de financiële sector. Volgens Columbro maken we vandaag een ware ‘Patchmageddon’ mee, verwijzend naar een paper door J.P. Morgan. De conclusie van de paper: patchen gaat trager, terwijl aanvallers met hulp van AI kwetsbaarheden sneller uitbuiten.
“Patchen gaat van een aanvaardbaar risico naar een topprioriteit. In de financiële sector omvat dit veel meer dan gewoon even met de vingers knippen. Banken moeten kunnen bewijzen wat ze patchen. Het IT-budget gaat grotendeels naar ‘de lichten aanhouden’. Er wordt vaak meermaals voor dezelfde patch betaald”, stelt Columbro vast.
Downloaden en vergeten is voorbij
In tijden van nood ontstaan nieuwe vriendschappen. Commerciële vendoren laten graag zien dat ze open source nauw in het hart dragen. “Obstakels voor opensource plaatsen is slecht voor beveiliging”, zegt Mark Weatherford, Head of Cybersecurity Policy bij Nvidia. “Het is belangrijk dat onderzoekers en professionals samenkomen rond guardrails voor AI en analyse van incidenten. Niet om te straffen, maar om ervan te leren”.
“Je kan open source software niet meer op de markt brengen zonder te communiceren met de gemeenschap”, zegt Carrez. Het zal volgens hem even duren voor alle fabrikanten zich aanpassen. “We geloven dat het uiteindelijk zal leiden tot gezondere relaties tussen alle schakels in de keten.”
“Code downloaden en dan vergeten, dat stopt vanaf nu”, zegt Neag. Hij roept op om actief bij te dragen aan opensourceprojecten, ofwel via fondsen ofwel via actieve participatie. “De samenwerking verloopt in twee richtingen: upstream rapporteren over kwetsbaarheid en downstream om ze op te lossen. Niemand kan de supply chain alleen verdedigen”, besluit hij.
