Nvidia klopt opnieuw alle verwachtingen met een kwartaalomzet van 96,2 miljard dollar, lijft volgens berichtgeving Hugging Face in voor 12,9 miljard dollar en heeft bij zowat elk AI-bedrijf dat ertoe doet een voet tussen de deur. Jensen Huang is de vrijgevigste man van de techsector. Alleen: wie geld aanneemt van een sugardaddy, weet dat er iets tegenover staat. In dit geval eeuwige trouw aan zijn chips.
De cijfers die Nvidia deze week voorlegde, tarten opnieuw elke verbeelding: 96,2 miljard dollar omzet, ruim een verdubbeling op jaarbasis, waarvan 89 miljard dollar uit datacenters. Voor het lopende kwartaal mikt het bedrijf op 108 miljard dollar. Zo’n geldmachine moet iets doen met al die cash. CEO Jensen Huang koos zijn bestemming: zijn eigen klanten.
Bank of America becijferde dat Nvidia al zo’n 70 miljard dollar aan directe participaties toezegde, met 30 miljard dollar voor OpenAI, tot 10 miljard dollar voor Anthropic en 5 miljard dollar voor Safe Superintelligence als uitschieters. In de eerste vier maanden van 2026 alleen al pompte Nvidia ruim 40 miljard dollar in belangen.
“We kiezen geen winnaars, we moeten iedereen steunen”, vat Huang het zelf samen. Het Nederlandse onderzoeksinstituut SOMO rekende na: negen van de tien best gefinancierde AI-start-ups ter wereld hebben Nvidia als aandeelhouder.
Het blijft niet bij start-ups. Nvidia stak vorig jaar 5 miljard dollar in aartsrivaal Intel, een belang dat in zeven maanden aandikte tot zo’n 30 miljard dollar, en zit voor 21 miljard in SpaceX. Dat laatste bedrijf riep Nvidia prompt uit tot exclusieve AI-partner. Zo werkt dat, met een sugardaddy.
Concurrentie koop je gewoon weg
Wie geen geld nodig heeft, wordt anders overtuigd. Chipstart-up Groq, opgericht door de bedenkers van Googles TPU en vorig jaar amper 6,9 miljard dollar waard, kreeg rond kerst 20 miljard dollar cash voor een ‘niet-exclusieve licentie’ op zijn inferentietechnologie.
De CEO en zowat de hele top verhuisden mee. De grootste deal uit Nvidia’s geschiedenis werd zo gestructureerd dat er geen fusietoezichthouder aan te pas kwam. Amerikaanse senatoren Warren en Blumenthal eisen intussen opheldering.
De grootste deal uit Nvidia’s geschiedenis werd zo gestructureerd dat er geen fusietoezichthouder aan te pas kwam.
En nu is er Hugging Face, hét platform voor open source-AI. Volgens The Information betaalt Nvidia er 12,9 miljard dollar voor, al ontbreekt de officiële bevestiging voorlopig.
De logica is er: OpenAI, Google, Amazon en Anthropic bouwen eigen chips, dus een bloeiend open source-ecosysteem houdt de rest van de markt netjes afhankelijk van Nvidia. Wie een model downloadt, moet het ergens draaien.
Het rondje geld
Hier wordt het verhaal delicaat. Nvidia investeert in bedrijven die met dat geld Nvidia-chips kopen. Bernstein-analist Stacy Rasgon waarschuwde al bij de OpenAI-deal voor die ‘circulaire’ constructie, en de voorbeelden stapelen zich sindsdien op.
Nvidia garandeert tot 105 miljard dollar aan huur- en energieverplichtingen voor het megadatacenter dat OpenAI in Ohio huurt: acht gigawatt, twintig jaar, exclusief gevuld met Nvidia-chips. Betaalt OpenAI de huur niet, dan past Jensen bij.
Met Apollo, BlackRock, Blackstone, Brookfield, Goldman Sachs en KKR richt Nvidia bovendien financieringsplatformen op die 500 miljard dollar extern kapitaal moeten mobiliseren, met rekenkracht als onderpand.
Met het Koreaanse SK Group tekende het voor nóg eens 500 miljard dollar aan AI-fabrieken en geheugenchips. The Wall Street Journal becijferde dat negen techreuzen samen 3.000 miljard dollar aan vooral AI-gerelateerde verplichtingen buiten de balans houden.
De sceptici roeren zich. Michael Burry, bekend van The Big Short, vergelijkt Nvidia met Cisco anno 2000. Huang wuift het allemaal weg: AI-bedrijven zijn de eerste generatie start-ups die tientallen miljarden dollar nodig heeft. “Het risico is beperkt omdat de infrastructuur herbruikbaar is. Mijn enige spijt is dat we niet vroeger en méér investeerden.”
En Europa? Europa betaalt gewoon
Fair is fair: de vraag is echt. AWS verdrievoudigde deze week zijn bestelling met twee miljoen extra GPU’s en Google huurt volgens Bloomberg voor zo’n 33 miljard dollar aan Nvidia-capaciteit. Dat is cash van de rijkste bedrijven ter wereld.
Alleen: kijk wie er in Jensens testament staat. OpenAI, Anthropic, Intel, SpaceX, Groq, CoreWeave: allemaal Amerikaans. Europa komt er hooguit in voor als bijzit. Nvidia deed weliswaar driemaal mee in een ronde van Mistral, maar dat was een participatie in een ronde van amper 1,7 miljard euro, tegenover 30 miljard dollar plus 105 miljard dollar aan garanties voor OpenAI.
Europese soevereiniteit, gebouwd op Amerikaanse chips.
De veelbesproken industriële AI-cloud die Nvidia met Deutsche Telekom bouwt? Eén miljard euro voor tienduizend Nvidia-GPU’s: Europese soevereiniteit, gebouwd op Amerikaanse chips. Alle soevereine AI-initiatieven op ons continent zijn geen sponsoring, maar een verkoopkanaal.
De sugardaddy verwent zijn Amerikaanse oogappels, Europa krijgt de factuur. Voor de Europese CIO is de rekensom ontnuchterend: bijna elke AI-euro, of die nu via AWS, Google Cloud, OpenAI, Mistral of een soevereine cloud loopt, eindigt vandaag bij Nvidia.
De rekening komt altijd
Belangrijk om te benadrukken: dit is geen luchtkasteel. De omzet is echt, de chips zijn de beste ter wereld en Huang heeft een punt wanneer hij zegt dat AI-kapitaal op een schaal opereert die het klassieke financiële systeem niet aan kan.
Daar tegenover staat wel dat wanneer één bedrijf tegelijk leverancier, aandeelhouder, huurgarant en bankier is van zijn eigen klanten is, het woord ‘vraag’ betekenis verliest als marktsignaal. Elke verkochte chip bewijst dan niets meer, behalve dat het rondje geld nog draait.
Sugardaddyrelaties eindigen zelden goed: ofwel raakt het geld op, ofwel wordt het lief volwassen en vertrekt het met een eigen chip onder de arm. In beide scenario’s blijft iemand met de rekening achter. Wedden dat het Jensen niet is?